Grupy apostolskie – RAM

Spotkania w poniedziałki w salce parafialnej po Mszy Świętej wieczornej.

Historia Grup Apostolskich RAM

U źródła Grup Apostolskich
„SIŁA JEGO POTĘGI”

   „Niedawno szalał wśród młodzieży studiującej terror pomarcowy (z 1968), w pamięci wszystkich Polaków była masakra gdańska z grudnia 1970. Wszelkie formy zaangażowania świeckich w działalność kościelną były tępione, groziły za nie daleko idące sankcje, z wyrzuceniem z pracy, relegowaniem z uczelni lub szkoły włącznie. Pozorne swobody, dane przez Gierka, niektórym przysłoniły prawdę o reżimie komunistycznym, ale ci, którzy byli bliżej struktur kościelnych, wiedzieli, że prześladowania trwają.”

s.Marzena Straszewicz

   W atmosferze szalejącego dookoła komunizmu lat siedemdziesiątych XX w., ostrza ateizacji skierowano szczególnie na młodych. Ówczesne władze doskonale wiedziały, że wychowanie młodzieży bez wartości katolickich to wychowanie laickiego społeczeństwa. Ale wiedział o tym także ks. Kardynał Karol Wojtyła, który – jako już wieloletni przyjaciel krakowskiego środowiska studenckiego – był świadkiem poszukiwania właściwych wzorów życia przez młodych ludzi. Z niepokojem zwracał uwagę na programy szkolne i działalność komunistyczną, eliminującą Boga z życia młodych, podważającą autorytet Kościoła i umiłowanie Ojczyzny. Dlatego inspirował i popierał wszelkie inicjatywy duszpasterzy, m. in. ruch oazowy. Jednak novum w jego poglądach był pomysł apostołowania młodych wśród młodych, którzy na mocy sakramentów chrztu i bierzmowania, mają obowiązek doskonalenia świata w duchu Ewangelii. I takie zadanie – nauczenia młodych ludzi różnych form apostolstwa – postawił ks. Kardynał w 1973r. przed Duszpasterstwem Młodzieży Archidiecezji Krakowskiej. 9 XI 1973 r. na spotkaniu dekanalnym duszpasterzy młodzieżowych i duszpasterzy służby liturgicznej powiedział:
„…sprawa duszpasterstwa młodzieży jest dla przyszłości Kościoła, Ojczyzny i świata sprawą podstawową.”
A w wyjaśnieniu z 13 stycznia 1976r. dodał: „Duszpasterstwo Młodzieży Archidiecezji Krakowskiej zorganizowane jest w 2 pionach . Jeden pion – Duszpasterstwo Liturgicznej Służby Ołtarza. Drugi pion – Duszpasterstwo Młodzieży Archidiecezji Krakowskiej (…) otwarte na całą młodzież, zarówno objętą katechizacją, jak też młodzież pozaszkolną i pracującą.
Charakterystyczną cechą Duszpasterstwa Młodzieży jest poszukiwanie dostępu duszpasterskiego do tych kręgów młodzieżowych, które nie są objęte katechizacją. W związku z tym Duszpasterstwo Młodzieży musi mieć charakter jak najbardziej otwarty i poszukujący…”

Już w 1969r. ks. Kardynała Wojtyła powołał na Diecezjalnego Referenta Duszpasterstwa Młodzieży ks. prałata Antoniego Sołtysika, wikarego parafii św. Mikołaja w Krakowie, z zadaniem zorientowania się i zrobienia czegoś na kształt rejestru odnośnie form duszpasterstwa istniejących w parafiach – jak je rozwijać i poszerzać, zgodnie z duchem Soboru Watykańskiego II oraz możliwościami i potrzebami Archidiecezji Krakowskiej. A od 1972r. rozpoczęły pracę w Kurii siostry ze Zgromadzenia Sług Jezusa: Bolesława Paradowska i Marzena Straszewicz, którym pomysł ks. Kardynała leżał równie gorąco na sercu. Razem z ks. Prałatem stworzyli i rozwinęli Duszpasterstwo Młodzieży Archidiecezji Krakowskiej, z pierwszą siedzibą przy Placu Mariackim 5/4 w Krakowie. Na początku zajmowali się organizowaniem spotkań z grupami dyskusyjnymi, modlitewnymi, ale przede wszystkim z grupami żywego różańca dziewcząt czy resztkami żywego różańca chłopców.

Historia „nowożytna”
„…WEŹCIE TEŻ HEŁM ZBAWIENIA”

   Od początku w Duszpasterstwie Młodzieży pracują siostry Sługi Jezusa. W kolejności, były to: Bolesława Paradowska, Maryla Łomnicka, Maria Rysiewicz (13 lat!), Krystyna Czerwińska, Marzena Straszewicz, Anna Kulka, Marta Nieznaj, Jadwiga Rowicka, Krystyna Sagan, Maria Godzisz, Jadwiga Zięba, Renata Starma, Beata Krzysiak, Maria Kosiorowskiej, Gabriela Kuzawska, Agnieszka Kobielus oraz obecnie Honorata Adamiuk.